Μια νέα επιστημονική δημοσίευση των Δημήτρη Μαργαριτούλη και Alan F. Rees, μελών της Επιστημονικής Επιτροπής του ΑΡΧΕΛΩΝ, συγκεντρώνει και αναλύει για πρώτη φορά όλες τις διαθέσιμες καταγραφές της Δερματοχελώνας (Dermochelys coriacea) στις ελληνικές θάλασσες, καλύπτοντας μια περίοδο 50+ ετών (1968-2024)!

LEATHERBACK.jpg

Η Δερματοχελώνα είναι η μεγαλύτερη θαλάσσια χελώνα του κόσμου και ένα από τα πιο εντυπωσιακά θαλάσσια ερπετά. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά μεταναστευτικό είδος, που διανύει χιλιάδες χιλιόμετρα μεταξύ των περιοχών αναπαραγωγής και τροφοληψίας του, απαντώντας σε ωκεανούς από τον Ισημερινό έως και τα υποπολικά νερά. Αν και η παρουσία της στη Μεσόγειο είναι γνωστή εδώ και δεκαετίες, οι εμφανίσεις της παραμένουν σπάνιες.

Η νέα μελέτη συνδυάζει τις καταγραφές που ήταν γνωστές έως το 1984 (πράσινες κουκίδες στον χάρτη) με νέα αδημοσίευτα περιστατικά (κόκκινες κουκίδες στον χάρτη) που συγκεντρώθηκαν μετά το 1984. Συνολικά, οι 57 καταγραφές προσφέρουν την πιο ολοκληρωμένη μέχρι σήμερα εικόνα για την παρουσία της Δερματοχελώνας στην Ελλάδα.

Dermochelys_Fig.1-new.jpg

Η ανάλυση δείχνει ότι οι περισσότερες εμφανίσεις καταγράφηκαν στο Αιγαίο Πέλαγος και κατά τους θερμότερους μήνες του έτους, από τον Μάιο έως τον Νοέμβριο. Τα άτομα των οποίων μετρήθηκε το μήκος του κελύφους είχαν μήκος από 1,23 – 1,80 μέτρα, γεγονός που υποδηλώνει ότι επρόκειτο για μεγάλα νεαρά ή ενήλικα άτομα. Τα ευρήματα ενισχύουν την άποψη ότι οι Δερματοχελώνες που εμφανίζονται στην Ελλάδα αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου μεταναστευτικού πληθυσμού από παραλίες ωοτοκίας του δυτικού Ατλαντικού, ο οποίος εισέρχεται στη Μεσόγειο προς αναζήτηση τροφής. Ωστόσο, παραμένει άγνωστο αν και πόσα από τα άτομα που εισέρχονται στη Μεσόγειο επιβιώνουν για να επιστρέψουν πίσω στις παραλίες τους για να αναπαραχθούν.

Δυστυχώς, η μεγάλη πλειονότητα των καταγεγραμμένων Δερματοχελωνών βρέθηκε παγιδευμένη σε αλιευτικά εργαλεία, κυρίως σε στατικά δίχτυα (gillnets), ενώ μόνο λίγα άτομα απελευθερώθηκαν ζωντανά. Το εύρημα αυτό αναδεικνύει ότι η παρεμπίπτουσα αλιεία εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις σημαντικότερες απειλές για το είδος στη Μεσόγειο.

Η εργασία υπογραμμίζει τη διαχρονική αξία της συστηματικής συλλογής δεδομένων. Οι καταγραφές που συγκεντρώθηκαν επί δεκαετίες από ερευνητές, λιμενικές αρχές, αλιείς, φορείς και πολίτες κατέστησαν δυνατή τη δημιουργία ενός μοναδικού αρχείου, το οποίο συμβάλλει ουσιαστικά στην κατανόηση της οικολογίας ενός από τα πιο σπάνια είδη θαλάσσιας χελώνας που επισκέπτεται τις ελληνικές θάλασσες.

Διάβασε την επιστημονική δημοσίευση ΕΔΩ

Μάθε τι πρέπει να κάνεις αν βρεις τραυματισμένη ή νεκρή θαλάσσια χελώνα ΕΔΩ