Στο στόχαστρο των ελεγκτικών μηχανισμών της ΑΑΔΕ βρίσκονται πλέον οι μεταφορές και οι καταθέσεις μετρητών σε τραπεζικούς λογαριασμούς, στις περιπτώσεις που δεν καθίσταται δυνατή η διαφανής τεκμηρίωση της προέλευσης των κεφαλαίων.
Πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) υπογραμμίζει εκ νέου τους κινδύνους: οποιοδήποτε ποσό πιστώνεται σε λογαριασμό χωρίς κάλυψη από νόμιμα παραστατικά κινδυνεύει να θεωρηθεί «αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας», επισύροντας βαριές φορολογικές επιβαρύνσεις.
Η υπόθεση που έκρινε η ΔΕΔ
Το θέμα αναδείχθηκε από έλεγχο σε φορολογούμενο, στους λογαριασμούς του οποίου διαπιστώθηκαν διαδοχικές καταθέσεις ρευστών. Καθώς δεν προσκομίστηκαν αποδείξεις ότι τα ποσά αυτά προήλθαν από προγενέστερες αναλήψεις ή κάποια άλλη νόμιμη πηγή, οι ελεγκτές τα κατέγραψαν ως «πρωτογενείς καταθέσεις».
Ο ισχυρισμός του φορολογούμενου ότι επρόκειτο για παλαιότερες αποταμιεύσεις που φυλάσσονταν εκτός τραπεζών απορρίφθηκε, καθώς δεν διαπιστώθηκε η ύπαρξη αντίστοιχου διαθέσιμου κεφαλαίου από προηγούμενα έτη.
Σημειώνεται ότι κατά τη διάρκεια των ελέγχων, οι αρχές συνεκτιμούν το συνολικό οικονομικό προφίλ του πολίτη, συνυπολογίζοντας δηλωθέντα εισοδήματα, τρέχουσες δαπάνες και εκκρεμείς φορολογικές υποχρεώσεις.
Τι πρέπει να προσέχουν οι φορολογούμενοι
Το “σεντούκι” δεν αναγνωρίζεται. Η απλή επίκληση ότι τα χρήματα φυλάσσονταν στο σπίτι δεν γίνεται δεκτή ως δικαιολογητικό.
Πότε καλύπτεται η κατάθεση
Η επανακατάθεση χρημάτων δικαιολογείται μόνο αν αποδεικνύεται η αρχική τους ανάληψη από την Τράπεζα και εφόσον επιβεβαιώνεται ότι δεν δαπανήθηκαν στο ενδιάμεσο διάστημα.
Τήρηση αρχείου
Η διατήρηση αποδεικτικών στοιχείων για κάθε σημαντική χρηματική μετακίνηση καθίσταται απαραίτητη, καθώς τα τραπεζικά δεδομένα αποτελούν το κύριο μέσο διασταυρώσεων.
